NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 6
Dobra.
Skoro nie potraficie grać w brydża,
możecie ustalić warunki.
Ja ustalę stawkę.
Pasuje?
Oni ustalają zasady?
Zawsze jestem sprawiedliwy wobec innych.
Czyli nie gramy w brydża?
To może w pięciokartowy stud?
Co takiego?
To w co potraficie grać?
Porównamy karty.
Co?
Porównamy karty?
Każdy wylosuje kartę i porównamy, która jest wyższa.
Co to ma być? Przedszkole?
To my mieliśmy ustalać zasady.
Dobra.
Porównamy karty.
- Jeszcze nie wyszli? - Kto wygrał?
Też tak myślę.
Shancai nie ma szans, prawda?
- Tak. - Zgadza się.
Coś z nią jest nie tak.
K4 jeszcze nigdy nie przegrali, niezależnie od gry.
Masz jedną szansę. Zaczynamy.
Wybierz kartę.
Mam tylko jedną szansę.
Którą kartę wybrać?
Jeśli wybiorę złą, przegramy.
Tak się denerwuję.
Może ta?
Czy ta?
Nie potrafię się zdecydować.
Hej.
Długo jeszcze?
To as kier!
Wylosowałaś asa kier.
Wygraliśmy!
Co ty na to?
Wygramy, chyba że wylosujesz asa pik.
Co jest niemożliwe.
Twoja kolej.
Jak to możliwe?
Chwila.
Wy tasowaliście. A jeśli oszukujecie?
Piątka trefl.
Szóstka karo.
Ósemka kier.
Walet pik.
Dwójka pik.
Dziesiątka karo.
Trójka trefl, dziewiątka karo, piątka kier, król kier.
Chwila.
Nie macie asa pik. Przegraliście.
To dlatego, że masz go w kieszeni.
Skąd on się tam wziął?
Kto mi go tam włożył?
Myśleliście, że pokonacie zespół, który wygrał
mistrzostwa świata w brydżu?
Meizuo ma sokoli wzrok.
Nie ma sobie równych.
Nieważne, w co zagramy, na bank przegracie.
To jak? Gramy jeszcze raz?
Przegraliśmy.
Czego chcecie?
To sprawa między tobą a Si.
Nic nam do tego.
Jak to między nimi?
A ja?
Hej. Co wy robicie?
Co chcesz zrobić Shancai? Hej!
Puszczajcie!
Puśćcie mnie!
Si, wyżyj się na mnie, jeśli chcesz!
Nie waż się tknąć Shancai!
Puśćcie!
Co robicie?
Puszczajcie!
To czego ode mnie chcesz?
Mam zjeść jakieś kapcie?
Czego chcesz?
Postaw mi obiad.
Co takiego?
Nie udawaj, że nie słyszałaś.
To samo zrobiłaś na lotnisku. Teraz znów to robisz.
Wkurza mnie to.
Masz
postawić
mi
obiad!
Słyszałaś?
WIADOMOŚĆ OD DAOMING SI
Widzimy się o 12, Jiangwan Stadium Plaza.
O co mu chodzi?
Dziwne.
To Qinghe.
Shancai, wszystko gra?
Ximen i Meizuo dopiero przed chwilą mnie wypuścili.
Zamartwiałem się.
Musiałaś zjeść coś dziwnego?
Jedziemy do szpitala?
Wolałabym zjeść kapcie.
Co?
Zjadłaś kapcie?
Nie, mówię, że...
Halo?
Głupi Si.
Znajdzie kolejny sposób, żeby mnie nękać.
Przez niego szwankuje mi telefon.
Nigdzie nie idę.
Zobaczymy, co zrobi.
MIĘDZYNARODOWE CENTRUM HANDLU W SZANGHAJU
Shancai, co powiesz na tę?
Ładna. Kup, jeśli ci się podoba.
Łazimy po sklepach już tyle czasu.
Zakupy wymagają czasu.
Pośpiech wpływa na decyzje.
Shancai, patrz.
Ten jest ładny.
No już. Przymierz.
Jest...
bardzo drogi.
Nie martw się o to.
Szybko, przymierz.
- No już. - Dobrze.
Robi się coraz chłodniej. Potrzebujesz nowych ubrań.
Nie możesz ciągle nosić starych.
Wiedziałam, że będzie świetny.
Może nie jesteś tak ładna jak mama,
ale figurę masz w porządku.
Pada.
Ciekawe, czy na mnie czeka.
Mamo, muszę iść.
Spotkamy się później.
Chwila, jeszcze za to nie zapłaciłam.
Głuptas. Mamy tylko jeden parasol. Jak wrócę do domu?
Wciąż tu jest.
Czemu tutaj stoisz?
Co ty robisz? Zostaw.
Jest zimno.
Wiesz, która jest? Czekałem trzy godziny.
Nie powiedziałam, że przyjdę.
Przegrałaś w karty. Nie ty decydujesz.
Kupiłaś specjalnie na naszą randkę?
Tylko 799 juanów? Taniocha.
Trzeba było wrócić do domu.
Po co czekałeś?
Nie mogłem się do ciebie dodzwonić.
Martwiłem się, że przyszłaś, ale mnie nie widzisz,
albo że coś ci się stało.
Nie mogłem ot tak sobie pójść, nawet jak lunęło.
Dobra.
- Chodźmy gdzieś, żeby nie moknąć. - Dobra.
Tędy.
Daj mi to, głuptasie.
Dokąd idziemy?
- Idziemy coś zjeść. - Co?
Dokąd ty mnie prowadzisz?
Znam takie jedno miejsce.
Mają pyszne jedzenie.
Tylko 50 juanów za osobę.
Pięćdziesiąt?
Będziemy jeść trawę czy co?
Mają duży wybór. Świetna sprawa.
No chodź.
Co się tak ociągasz? Szybciej!
- Dobra. - Wleczesz się jak żółw.
Dziwne...
Wszystko zamknięte.
Całe szczęście. Chodźmy.
- Nie. - Co?
Znam też inny lokal.
Mają dobry makaron.
Chodź. No dalej.
Jest pyszny.
- Szybko. - Dobra.
Co jest?
Tutaj. Tędy.
REMONT
Jest tu jeszcze jedno fajne miejsce.
- Chodź. - Dokąd znowu?
Możemy pojechać windą.
Szybko.
WINDA W NAPRAWIE, NIE UŻYWAĆ
Nikt nie waży się kazać mi chodzić z pustym żołądkiem.
Wszystko lepiej smakuje, jak się jest głodnym.
Co? Ta głupia winda się zacięła?
Nie wierzę.
Ktoś tu jest?
Pomocy!
- Hej. - Hej.
Pomocy! Jest tam kto?
Hej. Pomocy!
Ratunku!
Chyba się popsuła.
Żartujesz?
Co za kupa złomu.
Nie rób tak, dobrze?
Jeśli winda spadnie, zginiemy.
To co teraz?
Głupi telefon, znowu nie działa.
A twój?
Wydzwaniałem do ciebie przez cztery godziny.
Jak myślisz?
W takim razie
musimy czekać.
Halo? Li Zhen?
Tu mama Shancai.
Tak. Jej mama.
Dzwoniła do ciebie Shancai?
Nie odbiera?
Wiem. Też próbuję się dodzwonić.
Nie odbiera ani nie oddzwania.
Dobrze.
Daj mi znać, jeśli zadzwoni.
Dobrze. Dziękuję.
Hej. Pomocy!
Nie widzicie, że utknęliśmy?
Hej.
Kochanie...
coś jest nie tak.
Shancai nadal nie oddzwoniła.
Nie odbiera.
Dzwoniłam do Li Zhen. Ona też nie może się z nią skontaktować.
Musiało się coś stać.
Gdzie jesteś? Czemu jeszcze nie wróciłeś?
Jesteś na stoisku z szaszłykami?
Szaszłyki...
Kupisz kilka do domu?
Bez papryki.
Dobrze.
Dlaczego płaczę?
Myślisz, że chcę?
To wszystko przez tę cebulę.
Hej.
Co ty robisz?
Hej.
Co ci jest?
Jesteś przemoczony.
Masz gorączkę.
Stałem cztery godziny na deszczu.
Połóż się.
Odpocznij trochę.
Postaraj się zachować przytomność.
Niedługo ktoś nas stąd wyciągnie.
Przepraszam.
To wszystko moja wina.
Ale to ty nalegałaś,
żebyśmy tu przyszli.
Gdyby nie to,
nie utknęlibyśmy tu.
Co się śmiejesz?
Jestem głodny i zmęczony,
a poza tym długo stałem na deszczu.
To normalne, że burczy mi w brzuchu.
Dobrze.
Teraz tylko ja mogę się tobą zaopiekować.
Jak wrócisz do domu, zajmie się tobą mama.
Nie widziałem jej od dwóch lat.
Od dwóch lat?
Mój tata...
umarł, gdy byłem w gimnazjum.
Mama musiała pracować w Londynie.
Kiedy do niej dzwoniliśmy, zawsze odbierała asystentka.
Więc przestaliśmy dzwonić.
Pewnie czujesz się samotny w tak pustym i wielkim domu.
Cicho bądź.
Nigdy nie jestem samotny.
Gdybym była tobą,
czułabym się bardzo samotna.
Pewnie zaczęłabym się buntować.
Dobra.
Przyznaję, że tym razem to moja wina.
Jak mogę ci to wynagrodzić?
Hej.
Nie to miałam na myśli...
Hej. Co robisz?
Młodym to dobrze.
Policja?
Córka ma około 160 centymetrów wzrostu.
Okrągła buzia.
Miała na sobie duży płaszcz.
Słucham? Znaki szczególne?
Ma dużą pupę.
Jak możesz tak o niej mówić?
Halo?
Tak, jestem jej tatą.
Tak.
Córeczka jest bardzo ładna.
Około 160 centymetrów wzrostu.
Ma duże, okrągłe oczy.
Wszyscy ją kochają.
Ma jasną cerę i...
Tak jej nie znajdą.
- Ale... - Mamo, tato.
Widzisz? Wróciła.
Mówiłam, że ma duży tyłek.
Shancai, wróciłaś?
- Jak mogłaś? - Mamo, przestań.
- Przestań. - Jak mogłaś nam to zrobić?
- Nie mogłaś zadzwonić? - Przestań.
Na końcu to ja zawsze obrywam.
- Z drogi. - Mamo.
Utknęłam na noc
- w windzie. - Nie mogłaś zadzwonić?
Zepsuł mi się telefon.
Winda się zepsuła i telefon też?
Kłamiesz. Niewdzięczna dziewucha.
Mówię prawdę.
Widzisz? Zepsuł się.
To prawda...
Więc całą noc byłaś uwięziona w windzie?
Tak.
Dobra, wyłaź.
Nie było cię całą noc. Wiesz, jak się martwiliśmy?
- Kochanie. - Byliśmy przerażeni.
- Już dobrze. - Daj.
Dobrze. Możesz teraz korzystać z mojego telefonu.
Dzięki, mamo.
Shancai, jesteś głodna?
Owsianka wystygła. Podgrzeję.
Przyniosę ci miskę.
Podgrzewasz owsiankę. Po co ci miska?
Naleję wody, dobrze?
- Głupia baba. - To ty jesteś głupi.
Kto potrzebuje wody, żeby podgrzać owsiankę?
Mój dom jest mały.
Moi rodzice zawsze się przekomarzają.
Ale naprawdę im na mnie zależy.
Nie wiem, czy u niego w domu
ktoś się nim zaopiekuje.
Ani czy spadła mu gorączka.
Hej, Li Zhen.
- Rozmawiałaś wczoraj z mamą Shancai? - Tak.
Powiedziała, że Shancai nie wróciła na noc,
i pytała, czy wiem, gdzie jest.
Też nie mogłam się do niej dodzwonić.
- A ty? - Ja też nie.
Dzwoniłem całą noc. Nie odbierała.
Co się mogło stać?
To do niej niepodobne.
Wiem.
To na pewno Daoming Si.
Powiedział, że jak przegramy, to on zdecyduje, co z nami zrobić.
Czekałem cały dzień, ale nic się nie wydarzyło.
Pewnie poszedł gnębić Shancai.
Dupek!
Qinghe, czekaj.
Hej.
Shancai.
- Shancai. - Proszę o ciszę.
- Shancai. - Zaczynamy.
Profesor już jest.
A więc...
Na ostatnich zajęciach mówiliśmy o składnikach odżywczych.
Dzisiaj...
Pan Liu mówił, że jesteś chory.
Jak mogłeś rozchorować się na randce?
Jak jest się osłabionym, łatwiej o chorobę.
Zwłaszcza jeśli jest się zmęczonym.
O co wam chodzi?
Gdzie poszliście?
Skorzystałeś z naszego planu randki?
Na całą noc utknęliśmy w windzie.
- W windzie? - W windzie?
Ale odjazd.
I jak było?
Zimno.
Shancai zdjęła dla mnie swoje ubrania.
I zrobiło mi się gorąco.
Byłem zlany potem i...
Jak to się skończyło?
Już myślałem, że coś się wydarzy.
Ale wtedy
znaleźli nas robotnicy.
Dziwna z was para.
Dziwna?
Nadal jestem wkurzony na tych robotników.
Moi drodzy,
oto sześć rzeczy, których potrzebuje ludzkie ciało.
Macie dziesięć minut, żeby przeczytać o tym w podręczniku
i powtórzyć sobie to, o czym właśnie mówiliśmy.
Xinhui.
Spójrz na nią.
Ciekawe, jak Daoming Si ją wczoraj ukarał.
Nie powinna była rzucać wyzwania K4.
Sama się wkopała.
Ale jestem wściekły.
Wygląda na wykończoną.
Daoming Si na bank ją wczoraj gnębił.
To wszystko na dziś.
Możecie iść.
- Wszystko gra? - Tak.
Podobno nie wróciłaś na noc do domu.
Gdzie byłaś?
- Ja... - Daoming Si cię porwał, tak?
Kazał ci zrobić coś dziwnego?
Albo zjeść coś dziwnego?
Nie martw się.
Jestem twoim wiernym sługą.
Nie daruję im tego.
Wystarczy.
Nic mi nie jest.
Nie martwcie się.
To nie tak.
Daoming Si wcale się nade mną nie znęcał.
Dobra, Shancai.
Nie udawaj.
Nie szkodzi, że przegrałaś.
Właśnie.
Gdybyś powiedziała nam wcześniej,
mogłybyśmy spróbować go od tego odwieść.
Shancai, Daoming Si cię szuka.
Chodźmy.
Wybaczcie.
Czego chcesz?
Trzymaj.
Co to?
Nie przyjmę od ciebie prezentu.
Głuptas.
Kto powiedział, że to prezent?
To twój płaszcz.
Zapomniałaś go rano wziąć.
Hej. Ogarnij się.
Zeszłej nocy
Shancai przespała się z Si?
Na Qzone napisali, że ze sobą chodzą.
Szczerze mówiąc,
nie lubię jej.
Możemy przestać z nią gadać?
Czemu?
Skoro jest blisko K4,
chcę się z nią zaprzyjaźnić.
Dłużej tego nie zniosę!
Shancai, mówiłaś, że Daoming Si nic ci nie zrobił.
Ale tak naprawdę cię gnębił.
Tak?
A nie?
Czemu miał twój płaszcz?
To spory facet.
Twój płaszcz jest za mały.
Pewnie chciał go zniszczyć.
Zbok.
„Shancai, tak mi zimno.
Daj mi swój płaszcz.
Shancai, tak mi zimno.
Daj mi jeszcze sukienkę”.
Ma nieczyste intencje.
Li Zhen, jest odrażający, co?
Przesadzasz.
Jest niepoważny.
Shancai, powiedz.
Czemu miał twój płaszcz?
Dałam mu go, bo...
Shancai.
Odkąd zaczęłyśmy studiować,
nie miałyśmy okazji się bliżej poznać.
Może wyjdziemy wieczorem trochę się rozerwać?
Xinhui trzyma się tylko z wybraną grupą osób.
Przyjdziesz, tak?
Wstydzisz się nas, bo przyjaźnisz się teraz z Daoming Si?
To nieprawda.
To dokąd dziś idziemy?
Zróbmy sobie babski wieczór.
- Babski wieczór? - Babski wieczór?
Co?
Czyli ja nie mogę iść?
Co się gapicie?
Nic dziwnego, że przyszedłeś mimo choroby.
Chciałeś oznaczyć swoje terytorium.
Moje terytorium?
Wczoraj byłeś na randce z Shancai.
A dziś wszyscy mówią, że ze sobą chodzicie.
Gdybym nie oznajmił światu, że ją lubię,
ktoś mógłby mnie uprzedzić.
- Co robisz wieczorem? - Nie wiem.
- Gdzie idziecie? - A ty coś robisz?
- Relaksik u mnie? - Ej.
Niezła myśl.
- A ja? - Stoi.
Hej.
Shancai.
Idź potańczyć. Ja tu posiedzę. Nie przeszkadza mi to.
Nie, spasuję.
Nie umiem tańczyć.
Po prostu napijmy się tutaj.
Dobra.
Na zdrowie.
Przybij piątkę.
- Chodźmy. - Dobra.
Czemu nie tańczycie?
Nie umiemy.
Wy jesteście ładne i macie piękne figury.
Ty też jesteś fajna, Shancai.
Jak to zrobiłaś, że Daoming Si się w tobie zakochał?
Xinhui.
Między Daoming Si a mną nic nie ma.
Nie chodzimy ze sobą.
Shancai, myślisz, że takie jesteśmy głupie?
Widziałyśmy, jak oddaje ci płaszcz.
Na Qzone piszą, że ze sobą chodzicie.
On nie zaprzeczył.
Czemu ty zaprzeczasz?
Bo to nieprawda.
To nieporozumienie.
Dobra.
Skoro nie chodzisz z Daoming Si,
powinnaś nas z nim poznać.
Umowa stoi?
Wszystkie słyszały.
Wypijmy za to.
Podziękujmy Shancai.
Zdrówko.
Całkiem dobry ten drink.
Gorąco mi.
Pójdę do toalety.
Shancai.
Lubię cię.
Czy to nie Shancai?
Tak, to ona.
Klei się do tego długowłosego obcokrajowca, który gra na fortepianie.
To nie twoja przyjaciółka?
Wariatka.
Jest beznadziejna.
Umie się tylko przystawiać do facetów.
Gdzie ja jestem?
Byłaś pijana. Zadzwoń, jak się obudzisz.
Thomas.
Thomas?
Kim, do diabła, jest Thomas?
- Hej. - Hej.
Przyjaźnimy się z Shancai.
Jestem Baihe, a to Xinhui.
Jak się nazywasz?
Mówcie mi Thomas.
Miło mi.
Shancai też.
- Zróbmy fotkę. - Dobra.
Dobra.
Co?
Ten cudzoziemiec i ja...
Halo? Thomas?
Wstałaś? Przyjdę do ciebie.
Nie, jestem na uczelni.
Dobrze.
Jak wczorajszej nocy
trafiłam do hotelu?
Gdzie poszły moje koleżanki?
Były pijane. Poprosiły, żebym się tobą zajął.
Nie wiedziałem, gdzie mieszkasz,
więc zabrałem cię do hotelu.
Hej.
Co tak późno?
Nie twój interes.
Pierwsze zajęcia masz o ósmej.
Prawie się spóźniłaś.
Nie twój interes.
Chwila.
Znasz mój plan zajęć?
Nie. Ximen mi powiedział.
Idź sobie.
Czemu za mną leziesz?
Czekałeś na mnie?
Chyba śnisz.
Idę na Wydział Administracji. Tylko przechodziłem.
Wydział Administracji?
To w przeciwną stronę.
Lubię iść dłuższą drogą.
Jak chcesz.
Idę na zajęcia.
Czekaj.
Masz.
Trzymaj.
Co to?
Następnym razem jak dasz mi swoje ubranie, niech chociaż będzie drogie.
Robi się chłodno. Włóż to.
Pomóc ci?
Nie. Spóźnię się.
Dobrze, proszę państwa.
Na dzisiaj koniec.
Prześlijcie mi swoje projekty.
Możecie iść.
Li Zhen.
Kiedy poszłaś wczoraj do domu?
Czemu mi nie powiedziałaś?
Nie pamiętam.
Trochę za dużo wypiłam.
Wyglądało na to, że dobrze się bawisz,
więc wróciłam sama.
Ach tak.
Shancai.
Fajnie wczoraj było? Gdzie byłyście?
THOMAS
Halo?
Shancai, gdzie jesteś?
Twoja uczelnia jest ogromna.
Chyba się zgubiłem.
Jesteś...
Przyszedłeś na uczelnię?
Tak. Gdzie możemy się spotkać?
W stołówce.
Shancai, dokąd idziesz?
Napisy: Aleksandra Pastwa